Witam wszystkich,
Mam dramatyczny problem - skończyłem 26 lat i okazuje się, że nie umiem robić nic. Nie umiem w ogóle wykrzesać z siebie twórczego myślenia, wszystko co robię jest powtarzaniem schematów.
Skończyłem prawo, nie wiem jak to się stało, sprytem i minimalnym nakładem pracy wyszło jakoś. Teraz jestem po roku od zakończenia studiów, pracowałem w paru miejscach ale musiałem rezygnować bo nie byłem w stanie wytrzymać natężenia pracy. Nie wyobrażam sobie pracy w innych miejscach, ew. fizycznej, nie mam w ogóle pomysłu jak zacząć szukać (!). Wszystko sprawia mi problem, staram się jak mogę ale lenistwo nie daje mi możliwości abym coś z sobą zrobił. Chociaż staram się jak mogę nie umiem wyjść z niemocy.
Boję się, że skończę na utrzymaniu rodziców, nie wychodząc z domu do końca życia, przechodziłem teraz taką chorobę więc mam jeszcze taryfę ulgową ale nie mam pojęcia jak zabrać się za cokolwiek, chociażby z braku zainteresowań jakimikolwiek rzeczami. Wstaję rano i nie wiem co ze sobą zrobić. Mieszkam jeszcze obecnie poza domem (okres po studiach) ale wstydzę się wychodzić z pokoju bo nic nie wnoszę do żadnej rozmowy. Nie chcę być leniwy i nie chcę nic nie robić ale zupełnie nie umiem tego zmienić. Proszę o pomoc. Mam czarne myśli nie wiem co robić .
Czy można prosić o pomoc?

Piekny wiek...dopiero poczatek zlego a Ty juz sie poddajesz?

zapisz się na jakieś staże, praktyki, warsztaty. Może nie zarobić za dużo (nawet nic) ale to zaowocuje w przyszłości