a) pracownik

Wedle brytyjskiego prawa za pracownika uznawana jest osoba, której pracodawca:

- wymaga pracy w określonych godzinach i płaci za ten właśnie wymiar godzin, niezależnie od tego, czy w tym czasie jest do wykonania jakaś praca czy nie

- sprawdza, co robi pracownik i określa, kiedy i jak należy wykonać pracę

- zapewnia sprzęt i narzędzia potrzebne do wykonania pracy

- płaci podatki i składki na ubezpieczenie (National Insurance Contributions) w imieniu pracownika.

Pracownik musi równocześnie:

- osobiście wykonać powierzoną mu pracę (nie może np. zwrócić się z prośbą o zastąpienie go do innej osoby)

- posiadać pisemne porozumienie ze swoim pracodawcą, w którym jest wymienione sformułowanie "umowa o pracę".


b) robotnik

Robotnikiem jest osoba, której pracodawca zleca pracę i płaci za nią tylko wtedy, kiedy zajdzie taka potrzeba. Robotnik równocześnie:

- może decydować, kiedy będzie pracować, a nawet zrezygnować z wykonania konkretnego zlecenia, nawet jeśli pracodawca mu je zaoferował

- polecić kogoś na swoje miejsce, na czas wykonania danej pracy

- musi sam opłacać podatki i ubezpieczenie (National Insurance).

Robotnik musi też podpisać z pracodawcą pisemne porozumienie, w którym wymienione jest sformułowanie "umowa o świadczeniu usług".